پیچک

آموخته ام که...

آموخته‌ام ... که بهترين کلاس درس دنيا، کلاسي است که زير پاي پيرترين فرد دنياست.

آموخته‌ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي‌کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي.

آموخته‌ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم‌تر از درست بودن است.

آموخته‌ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم.

آموخته‌ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي به دور از جدي بودن باشيم.

آموخته‌ام ... که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم مي‌توانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم.

آموخته‌ام ... که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد.

آموخته‌ام ... که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي ما را دارد.

آموخته‌ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد.

آموخته‌ام ... که فرصتها هيچ گاه از بين نمي‌روند، بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد.

!! نوشته شده توسط آ-خ | 20:4 | سه شنبه دوازدهم آبان 1388 •

امروز بارانی است....

قصه ی یک قطره باران...

چیست این باران که دلخواه منست؟

زیر چتر او روانم روشن است

چشم دل وا میکنم

قصه ی یک قطره باران را تماشا میکنم...

!! نوشته شده توسط آ-خ | 12:58 | سه شنبه دوازدهم آبان 1388 •

مهمان این دنیا

من واقعا تحت تاثیر این سخنان ارزنده قرار گرفتم...

شيفته ي وجود حق ، حاج آقا دولابي مي فرمايند :

در دنيا اگر خودت را مهمان حساب كني و حق تعالي را ميزبان ، همه غصه ها مي رود . چون هزار غصه به دل ميزبان است كه دل ميهمان از يكي از آنها خبر ندارد . هزار غم به دل صاحبخانه است كه يكي به دل مهمان راه ندارد . در زندگي خودت را ميهمان خدا بدان تا راحت شوي . اگر در ميهماني يك شب بلايي به تو رسيد شلوغ نكن و آبروي صاحبخانه را حفظ كن.